POVErTy

isang araw umuwi ako sa Legazpi!


"mommy, asan na pala kotse nating bulok?" tanong kay mommy ko..

"pinapapaayos!", sabat ng kapatid ko.

"pinapayos saan?"

"Gagu! pinapaayos ng bagong may-ari!"

"Mommy? binenta na kotse natin? (na bulok..sabi mo sa isip ko)"

"Oo"

"Eh di wala na tayo kotse?", angal ko sa kanila

"Oo, eh kailangan din natin, wala ng trabaho si Daddy mo" paliwanag niya.

Naghihirap na nga talaga kami! Totoo na to, sabi ko sa sarili ko!..
gayon na nga! isang araw ulit..

"Kuya, bakit hindi ko na nakikita motor mo? pinahiram mo na naman sa kaklase mo no?!"

"Anong ipapahiram?!"

"Eh di yung motor! duh?"

"Anong motor pinagsasabi mo? binenta na rin!"

"HAAAAH?!! is that fir real??!!"

"Gagu! Oo! mahirap na tayo kaya wag ka na mag-aral sa Ateneo!"


Yan ang katotohanan! Naghihirap na kami! kaya hindi na ako magugulat na pag-uwi ko sa bahay next time eh! wala na tv, radio, ref namin...


hay..